ز نام خداوند جان و خرد
کز این برتر اندیشه بر نگذرد

چو اسکندر آمد ز روم و ز چین
بر آن شاه ایران نیامد نگین

برفتند لشکر به فرمان شاه
همه رزم دیدند با جان و آه

یکی پهلوان بود با رزم سخت
که اسکندر او را نکردی ز دست

چو اسکندر آن دید و آن رزم و داد
به ایران نکرد از پی فتح یاد

همان پهلوانان ایران زمین
شکست اندر آورد لشکر ز چین

ز روم و ز هند و ز ترکان او
پراکند از هر سوی آن گروه

بترسید از این رزم و شاه دلیر
نماند شکیبایی و شور و زیر

به ناچار برگشت از ایران او
نشد شاد از این باره آن گروه

اگر چه برفت از جهان یادگار
نماند ز اسکندر جز خوار و زار